{"id":524,"date":"2020-04-04T15:17:53","date_gmt":"2020-04-04T14:17:53","guid":{"rendered":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/?p=524"},"modified":"2025-06-02T08:52:39","modified_gmt":"2025-06-02T07:52:39","slug":"jakie-to-banalne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/jakie-to-banalne\/","title":{"rendered":"Jakie to banalne…"},"content":{"rendered":"Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>\n

Jakie to banalne…<\/h2>\n\n\n\n

Dzia\u0142o si\u0119 to w Chinach, kilka tysi\u0119cy lat temu…<\/p>\n\n\n\n

Sun Tzu jeszcze si\u0119 nie narodzi\u0142, Konfucjusz by\u0142 niemowlakiem, a Lao-Tze, no c\u00f3\u017c, by\u0142 Lao-Tze, wi\u0119c nie wiadomo w\u0142a\u015bciwie co si\u0119 z nim dzia\u0142o\u2026<\/p>\n\n\n\n

Noc<\/h2>\n\n\n\n

Poeta Xiao Li siedzia\u0142 w celi \u015bmierci. Podczas jednego ze swoich wyst\u0105pie\u0144 publicznych, nieopatrznie i z\u0142o\u015bliwie zadrwi\u0142 z cesarza. Jakie\u015b nie\u017cyczliwe j\u0119zyki donios\u0142y komu trzeba, a cesarskie s\u0105dy w tamtych czasach, mia\u0142y tylko jeden spos\u00f3b na obrazoburc\u00f3w nefrytowego tronu. Wyrok zapad\u0142 szybko i bez odwo\u0142ania. <\/p>\n\n\n\n

Xiao nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 z tym pogodzi\u0107, przez g\u0142ow\u0119 przelatywa\u0142y mu plany epickich tom\u00f3w, kt\u00f3rych nie zd\u0105\u017cy\u0142 napisa\u0107 i marzenia o smaku wina, kt\u00f3rego nie zd\u0105\u017cy\u0142 wypi\u0107. Rozmy\u015bla\u0142 nad niesko\u0144czonymi manuskryptami i szkicami wierszy, kt\u00f3re le\u017ca\u0142y w szkatu\u0142ce pod jego \u0142\u00f3\u017ckiem.<\/p>\n\n\n\n

– Gdybym mia\u0142 jeszcze czas\u2026 cho\u0107 jeden rok\u2026 chocia\u017c miesi\u0105c – my\u015bla\u0142 z udr\u0119k\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Kiwa\u0142 si\u0119 na swoim pos\u0142aniu, kiedy nagle z przeszywaj\u0105cym \u201eBonggggg\u2026.\u201d uderzy\u0142 dzwon, zwiastuj\u0105cy p\u00f3\u0142noc w cesarskim mie\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n

Xiao li zamar\u0142 na kilka chwil\u2026 nagle, otworzy\u0142 szeroko oczy i za\u015bmia\u0142 si\u0119 gromkim \u015bmiechem. Z r\u0119kawa wyszarpn\u0105\u0142 kawa\u0142ek szaty, a z w\u0142os\u00f3w w\u0119gielek do pisania. Gor\u0105czkowo zacz\u0105\u0142 notowa\u0107. Kiedy sko\u0144czy\u0142, przyjrza\u0142 si\u0119 notatce. <\/p>\n\n\n\n

– Jakie to banalne – powiedzia\u0142 cicho i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do siebie.<\/p>\n\n\n\n

Rozejrza\u0142 si\u0119 po celi. Zauwa\u017cy\u0142 pozostawiony tam chleb i wod\u0119. Spokojnie podszed\u0142 do miski, usiad\u0142 z ni\u0105 na \u0142\u00f3\u017cku i zacz\u0105\u0142 \u017cu\u0107 ze smakiem chleb. Nast\u0119pnie wzi\u0105\u0142 \u0142yk wody, posmakowa\u0142 przez chwil\u0119 i wych\u0142epta\u0142 j\u0105 do ko\u0144ca. Obliza\u0142 si\u0119 jak syty kocur. Wsta\u0142, rozprostowa\u0142 si\u0119, zrobi\u0142 z namaszczeniem kilka krok\u00f3w, kilka oddech\u00f3w. Nast\u0119pnie spokojnie po\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 na \u0142\u00f3\u017cku i smacznie zasn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144<\/h2>\n\n\n\n

Nast\u0119pnego dnia, poeta dziarskim krokiem pod\u0105\u017cy\u0142 za stra\u017cnikami na miejsce ka\u017ani. Podszed\u0142 do kata i uk\u0142oni\u0142 mu si\u0119 z szacunkiem. Rozejrza\u0142 si\u0119 po \u015bwiecie. Wzi\u0105\u0142 oddech i z u\u015bmiechem po\u0142o\u017cy\u0142 g\u0142ow\u0119 pod miecz. Jedno szybkie ci\u0119cie zako\u0144czy\u0142o czas Xiao Li.<\/p>\n\n\n\n

Stary kapitan stra\u017cy, kt\u00f3ry sprz\u0105ta\u0142 cel\u0119 po poecie, zobaczy\u0142 kawa\u0142ek tkaniny na \u0142\u00f3\u017cku. Ju\u017c mia\u0142 j\u0105 wyrzuci\u0107, kiedy ujrza\u0142 nakre\u015blone na niej znaki. By\u0142 starym kapitanem i umia\u0142 czyta\u0107, wi\u0119c tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o, \u017ce przeczyta\u0142 ostatni wiersz Xiao Li.<\/p>\n\n\n\n

– Jakie to banalne – pomy\u015bla\u0142 po lekturze.<\/p>\n\n\n\n

Kilka dni p\u00f3\u017aniej…<\/h2>\n\n\n\n

Kilka dni p\u00f3\u017aniej na radzie pa\u0142acowej, Cesarz rozwa\u017ca\u0142 co zrobi\u0107 z barbarzy\u0144cami, n\u0119kaj\u0105cymi p\u00f3\u0142nocne prowincje. Wiele ju\u017c lat wysy\u0142a\u0142 karne ekspedycje, ale to by\u0142o jak walka z deszczem. Plemiona uchyla\u0142y si\u0119 przed armi\u0105 cesarza, jak woda przed mieczem. Cesarz poprosi\u0142 o rad\u0119. Jeden z in\u017cynier\u00f3w cesarskich przedstawi\u0142 pomys\u0142 wielkiego muru.<\/p>\n\n\n\n

– A ile to zajmie?! – spyta\u0142 Cesarz.<\/p>\n\n\n\n

– Oko\u0142o 80 lat, Panie – odpowiedzia\u0142 in\u017cynier.<\/p>\n\n\n\n

– Jaki sens ma zaczynanie czego\u015b czego ani ja ani ty, nigdy nie sko\u0144czymy? – Zastanawia\u0142 si\u0119 na g\u0142os Cesarz.<\/p>\n\n\n\n

Wtedy do Cesarza podszed\u0142 kapitan stra\u017cy. Szepta\u0142 mu chwil\u0119 do ucha i wr\u0119czy\u0142 mu kawa\u0142ek szaty z ostatnim wierszem Xiao li. <\/p>\n\n\n\n

– Jakie to banalne – po lekturze, powiedzia\u0142 Cesarz.<\/p>\n\n\n\n

Nagle zastyg\u0142 w bezruchu… Przez chwil\u0119 patrzy\u0142 nad g\u0142owami dworzan w odleg\u0142y punkt sali tronowej… R\u00f3wnie nagle jak zastyg\u0142, otrz\u0105sn\u0105\u0142 si\u0119 i pewnym g\u0142osem wyda\u0142 2 dekrety… Rozkaza\u0142 rozpocz\u0105\u0107 budow\u0119 muru i\u2026postawi\u0107 pomnik Xiao Li.<\/p>\n\n\n\n

80 lat p\u00f3\u017aniej…<\/h2>\n\n\n\n

80 lat p\u00f3\u017aniej obecnie panuj\u0105cy Cesarz, wnuk starego cesarza, patrzy\u0142 na ods\u0142oni\u0119cie pomnika Xiao li. W\u0142a\u015bnie wype\u0142nia\u0142 jedno z ostatnich \u017cycze\u0144 swego dziada. Jego dziad prosi\u0142, aby w dniu uko\u0144czenia Wielkiego Muru, postawi\u0107 pomnik poety, a na cokole wyry\u0107 jego ostatni wiersz.<\/p>\n\n\n\n

– Jakie to banalne – pomy\u015bla\u0142 Cesarz, patrz\u0105c na cok\u00f3\u0142 pomnika stoj\u0105cego u st\u00f3p wielkiego muru. Nast\u0119pnie, ciep\u0142o si\u0119 do siebie u\u015bmiechn\u0105\u0142 i odszed\u0142, aby zaj\u0105\u0107 si\u0119 cesarskimi sprawami\u2026<\/p>\n\n\n\n

Na cokole by\u0142o wyryte:<\/p>\n\n\n\n

\u201eMotyl tylko kilka dni, swym pi\u0119knem b\u0142ogos\u0142awi \u0142\u0105k\u0119,<\/p>\n\n\n\n

Kwiat rozkwita pe\u0142ni\u0105 swego blasku i umiera,<\/p>\n\n\n\n

Niewa\u017cne ile masz jeszcze czasu, <\/p>\n\n\n\n

znaczenie ma tylko, jak go sp\u0119dzisz\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Micha\u0142 Szadkowski – O mnie<\/a> <\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli Ci si\u0119 spodoba\u0142o, b\u0119dzie mi mi\u0142o jak udost\u0119pnisz:)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>Dzia\u0142o si\u0119 to w Chinach kilka tysi\u0119cy lat temu. Sun Tzu si\u0119 jeszcze nie narodzi\u0142…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1029,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[28,19],"tags":[30,20,53,35,17,52,55,54],"class_list":["post-524","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-1-bajka","category-duchowosc-egzystencjalizm","tag-bajka","tag-egzystencjalizm","tag-jakie-to-banalne","tag-przypowiesc","tag-tu-i-teraz","tag-wielki-mur","tag-wiersz","tag-zycie-motyla"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/524","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=524"}],"version-history":[{"count":35,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/524\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1098,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/524\/revisions\/1098"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1029"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=524"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=524"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=524"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}