{"id":1128,"date":"2026-05-12T16:25:36","date_gmt":"2026-05-12T15:25:36","guid":{"rendered":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/?p=1128"},"modified":"2026-05-12T16:27:30","modified_gmt":"2026-05-12T15:27:30","slug":"jest-wiele-takich-jak-ona-ale-ta-jest-moja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/jest-wiele-takich-jak-ona-ale-ta-jest-moja\/","title":{"rendered":"Jest wiele takich jak ona. Ale ta jest moja."},"content":{"rendered":"Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>\n

Czyli co wsp\u00f3lnego ma pie\u015b\u0144 Marines z mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\u201eThis is my rifle. There are many like it, but this one is mine.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ten cytat z pie\u015bni Marines zawsze wydawa\u0142 mi si\u0119 jednocze\u015bnie absurdalny i g\u0142\u0119boko ludzki. Bo przecie\u017c karabin jest produktem seryjnym. Fabryka wypluwa tysi\u0105ce identycznych egzemplarzy. Metal, plastik, numer seryjny. Obiektywnie rzecz bior\u0105c \u2014 jeden z wielu.<\/p>\n\n\n\n

A jednak \u017co\u0142nierz dostaje w\u0142a\u015bnie ten konkretny egzemplarz. Nosi go. Czy\u015bci. Zasypia obok niego. Idzie z nim przez b\u0142oto, strach i samotno\u015b\u0107. I po jakim\u015b czasie to ju\u017c nie jest \u201ejeden z wielu karabin\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n

To jest jego karabin.<\/p>\n\n\n\n

Nie dlatego, \u017ce by\u0142 idealny. Nie dlatego, \u017ce by\u0142 najlepszy na \u015bwiecie. Tylko dlatego, \u017ce przeszed\u0142 z nim kawa\u0142ek \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n

I mam czasem wra\u017cenie, \u017ce dok\u0142adnie tak dzia\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Bo mo\u017ce jednym z najwi\u0119kszych k\u0142amstw wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci jest przekonanie, \u017ce gdzie\u015b istnieje \u201eta jedyna\u201d, perfekcyjnie dopasowana osoba. \u017be je\u015bli b\u0119dziemy wystarczaj\u0105co d\u0142ugo scrollowa\u0107 Tinder, analizowa\u0107 red flagi, green flagi, style przywi\u0105zania, horoskopy, kompatybilno\u015b\u0107 emocjonaln\u0105 i wsp\u00f3lne zainteresowania, to znajdziemy cz\u0142owieka, przy kt\u00f3rym wszystko b\u0119dzie oczywiste i bezwysi\u0142kowe.<\/p>\n\n\n\n

Jakby sens relacji by\u0142 ukryty w obiektywnych cechach drugiego cz\u0142owieka.<\/p>\n\n\n\n

A ja coraz cz\u0119\u015bciej my\u015bl\u0119, \u017ce to dzia\u0142a odwrotnie.<\/p>\n\n\n\n

To wi\u0119\u017a nadaje znaczenie.<\/p>\n\n\n\n

Nie obiektywno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nie idealne dopasowanie.<\/p>\n\n\n\n

Nie ranking cech.<\/p>\n\n\n\n

Wi\u0119\u017a.<\/p>\n\n\n\n

Bo prawda jest taka, \u017ce istniej\u0105 tysi\u0105ce ludzi, z kt\u00f3rymi potencjalnie mogliby\u015bmy stworzy\u0107 udany zwi\u0105zek. Tysi\u0105ce. Mo\u017ce dziesi\u0105tki tysi\u0119cy. Ludzie s\u0105 du\u017co bardziej kompatybilni, ni\u017c chcieliby romantycy i algorytmy aplikacji randkowych.<\/p>\n\n\n\n

Tylko \u017ce cz\u0142owiek nie zakochuje si\u0119 naprawd\u0119 w \u201enajlepszej mo\u017cliwej opcji\u201d. Cz\u0142owiek zakochuje si\u0119 w historii, kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142tworzy.<\/p>\n\n\n\n

W \u201enas\u201d.<\/p>\n\n\n\n

I w\u0142a\u015bnie to \u201enas\u201d jest \u015bwi\u0119te.<\/p>\n\n\n\n

Bo kiedy razem prze\u017cyjecie pierwsze wakacje, pierwszy kryzys, pierwsz\u0105 strat\u0119, wsp\u00f3lny \u015bmiech o drugiej w nocy, narodziny dziecka, chorob\u0119 kota, przeprowadzk\u0119, l\u0119ki, tysi\u0105ce ma\u0142ych rytua\u0142\u00f3w \u2014 ta osoba przestaje by\u0107 \u201ejedn\u0105 z wielu\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Staje si\u0119 twoja.<\/p>\n\n\n\n

Nie w sensie w\u0142asno\u015bci. Nie jak przedmiot.<\/p>\n\n\n\n

Tylko w sensie przynale\u017cno\u015bci historii.<\/p>\n\n\n\n

Tak jak m\u00f3wi si\u0119:
\u201eTo m\u00f3j przyjaciel.\u201d
\u201eTo moja mama.\u201d
\u201eTo m\u00f3j cz\u0142owiek.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Nie dlatego, \u017ce inni nie mogliby pe\u0142ni\u0107 podobnej roli. Tylko dlatego, \u017ce w\u0142a\u015bnie z nim przeszed\u0142e\u015b ten kawa\u0142ek drogi.<\/p>\n\n\n\n

Mam czasem wra\u017cenie, \u017ce dzisiejszy \u015bwiat strasznie boi si\u0119 tej prawdy. Bo je\u015bli sens relacji tworzy si\u0119 przez wsp\u00f3lne do\u015bwiadczenie, lojalno\u015b\u0107 i czas\u2026 to oznacza, \u017ce mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest tylko uczuciem. Jest te\u017c decyzj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

A decyzja oznacza rezygnacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u201eWszystko przemija, a wyb\u00f3r wyklucza.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Kiedy wybierasz jednego cz\u0142owieka, rezygnujesz z miliona innych potencjalnych historii. I to budzi wsp\u00f3\u0142czesny egzystencjalny l\u0119k. Bo mo\u017ce \u201etam gdzie\u015b\u201d istnieje kto\u015b jeszcze bardziej dopasowany? Jeszcze bardziej atrakcyjny? Jeszcze bardziej ekscytuj\u0105cy?<\/p>\n\n\n\n

Pewnie istnieje.<\/p>\n\n\n\n

I co z tego?<\/p>\n\n\n\n

To troch\u0119 jak z domem rodzinnym. Obiektywnie istniej\u0105 pi\u0119kniejsze domy. Lepsze kuchnie. Wygodniejsze kanapy. Ale kiedy wracasz po latach do miejsca, gdzie kto\u015b robi\u0142 ci herbat\u0119 podczas gor\u0105czki, gdzie s\u0142ysza\u0142e\u015b rodzic\u00f3w, gdzie p\u0142aka\u0142e\u015b po pierwszym rozczarowaniu \u2014 to ju\u017c nie jest tylko budynek.<\/p>\n\n\n\n

To jest tw\u00f3j dom.<\/p>\n\n\n\n

Znaczenie nie powsta\u0142o z jako\u015bci \u015bcian.<\/p>\n\n\n\n

Powsta\u0142o z wi\u0119zi.<\/p>\n\n\n\n

I chyba dlatego relacje tak bardzo niszczy wsp\u00f3\u0142czesny perfekcjonizm. Ta cz\u0119\u015b\u0107 kultury, kt\u00f3ra m\u00f3wi:
\u201eMo\u017cesz znale\u017a\u0107 lepsz\u0105 opcj\u0119.\u201d
\u201eNie ograniczaj si\u0119.\u201d
\u201eZas\u0142ugujesz na wi\u0119cej.\u201d
\u201eA mo\u017ce kto\u015b idealniejszy jest dwa swajpy dalej?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Tylko \u017ce cz\u0142owiek to nie telefon do wymiany co dwa lata.<\/p>\n\n\n\n

A mi\u0142o\u015b\u0107 nie jest castingiem.<\/p>\n\n\n\n

Najpi\u0119kniejsze zwi\u0105zki, jakie widzia\u0142em w \u017cyciu, nigdy nie by\u0142y idealne. Czasem nawet z zewn\u0105trz wygl\u0105da\u0142y dziwnie. Ludzie mieli r\u00f3\u017cne temperamenty, wady, nawyki doprowadzaj\u0105ce si\u0119 nawzajem do sza\u0142u. Ale mieli co\u015b wa\u017cniejszego.<\/p>\n\n\n\n

Mieli wsp\u00f3lny \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n

Wsp\u00f3lny j\u0119zyk.<\/p>\n\n\n\n

Wsp\u00f3lne do\u015bwiadczenie cierpienia i zachwytu.<\/p>\n\n\n\n

A tego nie da si\u0119 kupi\u0107 ani zoptymalizowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

To trzeba prze\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Donald Winnicott, brytyjski psychoanalityk, mia\u0142 poj\u0119cie \u201ewystarczaj\u0105co dobrej matki\u201d. Nie idealnej. Wystarczaj\u0105co dobrej. I mo\u017ce dok\u0142adnie tak samo jest z mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Nie szukajmy idealnej osoby.<\/p>\n\n\n\n

Wybierajmy wystarczaj\u0105co dobr\u0105.<\/p>\n\n\n\n

A potem, poprzez tysi\u0105ce wsp\u00f3lnych chwil, uczy\u0144my j\u0105 kim\u015b niepowtarzalnym.<\/p>\n\n\n\n

To wi\u0119\u017a tworzy wyj\u0105tkowo\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Nie wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 tworzy wi\u0119\u017a.<\/p>\n\n\n\n

I mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dojrza\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 zaczyna si\u0119 wtedy, kiedy przestajesz pyta\u0107:
\u201eCzy to najbardziej idealna osoba na \u015bwiecie?\u201d<\/p>\n\n\n\n

A zaczynasz m\u00f3wi\u0107:
\u201eJest wiele takich jak ona. Ale ta jest moja.\u201d<\/p>\n\n\n\n

I nagle okazuje si\u0119, \u017ce to wystarcza.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>Czyli co wsp\u00f3lnego ma pie\u015b\u0144 Marines z mi\u0142o\u015bci\u0105. \u201eThis is my rifle. There are many like it, but this one is mine.\u201d Ten cytat z pie\u015bni Marines zawsze wydawa\u0142 mi si\u0119 jednocze\u015bnie absurdalny i g\u0142\u0119boko ludzki. Bo przecie\u017c karabin jest produktem seryjnym. Fabryka wypluwa tysi\u0105ce identycznych egzemplarzy. Metal, plastik, numer seryjny. Obiektywnie rzecz bior\u0105c \u2014 … <\/p>\n

Czytaj dalej \u201eJest wiele takich jak ona. Ale ta jest moja.\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":205,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1128","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-wpis"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1128"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1131,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1128\/revisions\/1131"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/205"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}