{"id":1074,"date":"2025-06-06T09:30:00","date_gmt":"2025-06-06T08:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/?p=1074"},"modified":"2025-06-06T08:50:21","modified_gmt":"2025-06-06T07:50:21","slug":"na-szczescie-nie-wiadomo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/na-szczescie-nie-wiadomo\/","title":{"rendered":"Na szcz\u0119\u015bcie nie wiadomo."},"content":{"rendered":"Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>\n

<\/p>\n\n\n\n

Ciekawo\u015b\u0107 w niepewno\u015bci \u2013 jak \u017cy\u0107 bez klucza odpowiedzi<\/h2>\n\n\n\n

Czasami mam takie fantazje. Wyobra\u017cam sobie, \u017ce \u017cycie to po prostu test wielokrotnego wyboru. Masz przed sob\u0105 arkusz, pytanie i cztery mo\u017cliwe odpowiedzi. A, B, C albo D. Jedna z nich jest w\u0142a\u015bciwa. Wybierasz, oddajesz kartk\u0119, kto\u015b to sprawdza, stawia ocen\u0119, i ju\u017c wiesz na czym stoisz. Bez stresu, bez nadinterpretacji, bez odpowiedzialno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Brzmi kusz\u0105co, prawda? Przynajmniej w por\u00f3wnaniu z rzeczywisto\u015bci\u0105, w kt\u00f3rej codziennie pr\u00f3bujemy podejmowa\u0107 decyzje, nie maj\u0105c poj\u0119cia, czy robimy dobrze. Czy to by\u0142 w\u0142a\u015bciwy kierunek studi\u00f3w? Czy to \u201eta osoba\u201d? Czy warto by\u0142o zmieni\u0107 prac\u0119, miasto, siebie?<\/p>\n\n\n\n

Problem w tym, \u017ce \u017cycie nie przypomina testu. Nikt nie wr\u0119cza ci arkusza z pytaniami. Bardziej przypomina sztuk\u0119 \u2013 nieprzewidywaln\u0105, intymn\u0105, bez wzoru. Mo\u017ce obraz. Mo\u017ce rze\u017ab\u0119. Mo\u017ce co\u015b, co na pocz\u0105tku w og\u00f3le nie wygl\u0105da jak co\u015b. I w\u0142a\u015bnie dlatego bywa tak trudne.<\/p>\n\n\n\n

Zamiast klucza \u2013 p\u0119dzel<\/h2>\n\n\n\n

Wyobra\u017a sobie, \u017ce dostajesz p\u0142\u00f3tno. Czyste, du\u017ce, ca\u0142kowicie bia\u0142e. Nikt nie daje ci szkicu, nie m\u00f3wi, czego si\u0119 spodziewa\u0107. Dostajesz tylko p\u0119dzel i troch\u0119 farby. I sugesti\u0119: r\u00f3b swoje<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Brzmi pi\u0119knie, ale po chwili przychodzi strach. Co, je\u015bli wybior\u0119 z\u0142y kolor? Co, je\u015bli zaczn\u0119 nie tam, gdzie trzeba? Co, je\u015bli inni maluj\u0105 lepiej, pewniej, \u201ez sensem\u201d, a ja tylko co\u015b psuj\u0119?<\/p>\n\n\n\n

Ale przecie\u017c w sztuce nie chodzi o to, \u017ceby si\u0119 nie pomyli\u0107. Sztuka to nie tabela, kt\u00f3r\u0105 trzeba dobrze wype\u0142ni\u0107. To proces \u2013 czasem pi\u0119kny, czasem chaotyczny, czasem absolutnie niezrozumia\u0142y. Czasem tworzysz co\u015b, co ci\u0119 zaskakuje. Czasem \u2013 co\u015b, czego si\u0119 wstydzisz. Ale wszystko staje si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 tego, kim jeste\u015b.<\/p>\n\n\n\n

Szko\u0142a nas tego nie nauczy\u0142a. Szko\u0142a kaza\u0142a szuka\u0107 jedynej dobrej odpowiedzi. I wielu z nas nie potrafi si\u0119 z tego schematu wyzwoli\u0107. Pr\u00f3bujemy \u201edobrze \u017cy\u0107\u201d, jakby kto\u015b kiedy\u015b mia\u0142 nam wystawi\u0107 ocen\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Ale \u017cycie nie jest sprawdzianem. Nie ma punkt\u00f3w, nie ma czerwonych d\u0142ugopis\u00f3w, nie ma poprawkowych termin\u00f3w. Nie ma ostatecznej ksi\u0119gi \u017cycia, w kt\u00f3rej sprawdzisz, czy zda\u0142e\u015b.  Jest tylko to, co tworzysz. To, co ryzykujesz. To, co zostaje.<\/p>\n\n\n\n

Skoro nie ma odpowiedzi, to czy mo\u017cna si\u0119 pomyli\u0107?<\/h2>\n\n\n\n

Przera\u017caj\u0105ce mo\u017ce by\u0107  w tym wszystkim, \u017ce nikt nie zna poprawnych odpowiedzi. Nie tylko ty. Nikt<\/em>. Nawet ci, kt\u00f3rzy sprawiaj\u0105 wra\u017cenie, \u017ce maj\u0105 wszystko pouk\u0142adane. Nawet ci, kt\u00f3rzy daj\u0105 ci rady z tonem niepodwa\u017calnej pewno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy z nas siedzi przed w\u0142asnym p\u0142\u00f3tnem. Ka\u017cdy z nas czasem zamalowuje poprzednie warstwy, czasem zbyt d\u0142ugo patrzy na biel i nie wie, od czego zacz\u0105\u0107. To nie jest s\u0142abo\u015b\u0107- to normalne.<\/p>\n\n\n\n

Ale skoro nikt nie wie, co jest \u201epoprawne\u201d, to \u017caden wyb\u00f3r nie mo\u017ce by\u0107 oczywistym b\u0142\u0119dem. Ka\u017cdy z nich co\u015b ods\u0142ania, ka\u017cdy co\u015b wnosi, ka\u017cdy \u2013 nawet ten, kt\u00f3ry potem zamalujesz \u2013 by\u0142 potrzebny, by dotrze\u0107 do miejsca, w kt\u00f3rym jeste\u015b.<\/p>\n\n\n\n

I w tym jest ulga. G\u0142\u0119boka, cicha ulga. Bo je\u015bli nie ma klucza odpowiedzi, to mo\u017ce wcale nie trzeba si\u0119 tak strasznie ba\u0107. Nikt nie zna poprawnych odpowiedzi. Nikt. Nie ma odpowiedzi nie ma b\u0142\u0119d\u00f3w. I mo\u017ce tutaj zacznie si\u0119 sztuka\u2026<\/p>\n\n\n\n

Zamiast przera\u017cenia: \u201eNie wiem, co b\u0119dzie dalej!\u201d<\/em>
Mo\u017ce ciekawo\u015b\u0107: \u201eWow, co b\u0119dzie dalej?\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

Na szcz\u0119\u015bcie\u2026 nie wiadomo.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Micha\u0142 Szadkowski – O mnie<\/a>, Je\u015bli Ci si\u0119 spodoba\u0142o, b\u0119dzie mi mi\u0142o jak skomentujesz lub udost\u0119pnisz:)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czas czytania: <\/span> 3<\/span> min<\/span><\/span>Ciekawo\u015b\u0107 w niepewno\u015bci \u2013 jak \u017cy\u0107 bez klucza odpowiedzi Czasami mam takie fantazje. Wyobra\u017cam sobie, \u017ce \u017cycie to po prostu test wielokrotnego wyboru. Masz przed sob\u0105 arkusz, pytanie i cztery mo\u017cliwe odpowiedzi. A, B, C albo D. Jedna z nich jest w\u0142a\u015bciwa. Wybierasz, oddajesz kartk\u0119, kto\u015b to sprawdza, stawia ocen\u0119, i ju\u017c wiesz na czym stoisz. Bez stresu, … <\/p>\n

Czytaj dalej \u201eNa szcz\u0119\u015bcie nie wiadomo.\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1108,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[100,93,19,102,38,1],"tags":[20,9,109,110,17,112],"class_list":["post-1074","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-2-esej","category-2-2-rozwoj-osobisty","category-duchowosc-egzystencjalizm","category-filozofia","category-psychologia","category-wpis","tag-egzystencjalizm","tag-psychoterapia-warszawa","tag-szczescie","tag-test","tag-tu-i-teraz","tag-zycie-to-sztuka-2"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1074","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1074"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1074\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1076,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1074\/revisions\/1076"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1108"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1074"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1074"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.michalszadkowski.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1074"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}